Imię potworniak (z łac. teratoma) wywodzi się od greckiego słowa teras, oznaczającego smok, cudaka, niezwykłość. I nieco w tym widnieje, ponieważ guz nowotworowy ten wynika z multipotencjalnych komórek zarodkowych, które we właściwie następującym procesie kariery nowego mechanizmu dają pierwocina trzem listkom zarodkowym: ektodermie, endodermie zaś mezodermie.
Spośród listków tychże tworzą się następnie osobne tkanki ustroju według danego dla mechanizmu wzorca genetycznego. W porządnie rozwiniętym organizmie panuje łańcuch: każda cela i tkanka mają precyzyjnie określone lokalizację; zawierają również prawidłowy skład chromosomów. Tkanki tworzące potworniaki również nadchodzą z przywołanych wyżej 3 listków zarodkowych, ale bezcelowo doszukiwać się w nich wspomnianego uporządkowania. Potworniaki zbudowane znajdują się z chaotycznie przemieszanych tkanek, które na domiar tego mogą zbierać poważne mutacje chromosomowe. O tym, azali potworniak należy do nowotworów złośliwych decyduje w dużej mierze jego forma. Ogólnie potworniaki dzieli się na dojrzałe i niedojrzałe. Te pierwsze składają się głównie z komórek absolutnie zróżnicowanych. Te drugie acz zbudowane są z cel, które jeszcze nie bezwolny wyspecjalizowaniu. Potworniaki dojrzałe na ogół uznawane są za zmiany niezłośliwe, ale literatura profesjonalna donosi, że mogą one jednak wejść w faza inwazyjne. Z tego powodu trwają czynności nad znalezieniem wskaźników biologicznych, markerów, które umożliwią diagnostyka ryzyka zezłośliwienia zmiany. Zezłośliwienie potworniaka jest procesem całkiem osobliwym: polega na wtórnym odróżnicowaniu komórek jednej spośród tkanek tworzących guza. W efekcie z jednego nowotworu może rozwinąć się drugi, inwazyjny, np. mięsak czy krab potworniakowy. Potworniaki niedojrzałe na ogół zalicza się do nowotworów złośliwych. Występują one głównie u ludzi w wieku młodzieńczym. Cechą charakterystyczną tego typu nowotworu jest szybki wzrost, wczesne naciekanie sąsiednich narządów a skłonność do dawania przerzutów. Ich zdolność do przerzutowania zależy od stopnia niedojrzałości komórek budujących guz. W każdej z tych rodzajów wyróżnia się też guzy lite oraz torbielowate.
